Gelecek yaşamdaki azap nasıl olacaktır tam bilemiyorum, ama bu dünyadaki azapların en başında istediğini yapamamak geliyor herhalde. Neyi isteyip neyi istemeyeceğimi bilecek yaşa geldim sanırdım, ama insanlar, hiç de öyle konuşup davranmıyorlar bu ara. Sanki çocukmuşum da, onlar da beni kandırmaya, vazgeçirmeye, teselli etmeye ve nihayetinde asimile etmeye çalışıyorlar. Bir sürü kişiye sürekli birşeyler izah edip ikna etmeye çalışmaktan yoruldum, ve öyle sanıyorum ki, bu yorgunluk, ileriki zamanlarda çekeceğim sıkıntı, keder, ağır yorgunluk kombinasyonunun öncülü. Yani henüz işin şenlik kısmı başlamadı.